Smokkelaars, blauwe luchten & een dameskwartet!
✅️ Challengeweek: 4
🥾 Route: Smokkelaarsroute (9km)
📍 Waar: Strijbeek, Noord Brabant
Soms begint een wandeling al vóórdat je überhaupt je wandelschoenen aantrekt. Voor mij begon het deze keer met een gezellige logeerpartij in Casa di Mama! Een diner voor twee, twee chillende labradoodles aan onze voeten ( figuurlijk; want Satan weet zich altijd wel ergens op schoot te wurmen) en de volgende morgen een ochtendstart die precíes goed was. Het soort ochtend waar je uitziet naar de planning van de dag en waar je ouderwets koffie drinkt aan de keukentafel onder het genot van goede gesprekken.
Onze planning? Een echte meisjeswandeling. Twee honden, twee vrouwen, één plan: naar buiten. En niet zomaar ergens, want we kozen voor de Smokkelaarsroute in Strijbeek, Noord Brabant.
❄️ Winter onder je voeten
Het was zo’n ochtend waarop de winter nog nét blijft hangen. Zo’n dag waarop je adem zichtbaar is en je automatisch wat sneller loopt om de kou de baas te blijven. De vorst zat nog stevig aan de grond, met name op de plekken die nog geen zon hadden gezien.
De Smokkelaarsroute voert je door een afwisselend landschap van bos, open velden en kronkelende paden, precies op en rond de Belgisch-Nederlandse grens. Een gebied waar vroeger, de naam zegt het al, flink wat werd gesmokkeld. Boter, tabak, koffie. Smalle paadjes, slimme routes en mensen die het landschap beter kenden dan de regels. Terwijl wij nu ontspannen door de natuur, droegen deze paden ooit spanning en geheimen met zich mee. Dat idee alleen al geeft deze 9 kilometer lange route iets geheimzinnings mee. We volgen dan ook braaf de bordjes waar het smokkelaartje duidelijk op staat afgebeeld en genieten van het winterse landschap.
🐕 Twee honden, één tempo (soort van)
Fender en Riley waren in hun element. Neus aan, hoofd laag, alles ruikt interessant. Het moet een leuk gezicht geweest zijn; twee honden aangelijnd als een handtas, stevig doorstappend in het tempo van hun baasjes. De eerste kilometers zijn altijd even zoeken. Want waar de een liever los loopt, is de ander de korte lijn gewend. En samen doen onze doodles nu eenmaal niets liever als ravotten in de bagger! Toch begrenzen we onze meiden, want anders lopen ze die 9 kilometer misschien wel drie keer…
Het landschap is hier prachtig. Stilte, ruimte, lange lijnen en kleine bosstroken die je telkens weer verrassen. Een route die uitnodigt om te dwalen, te kijken, te vertragen.
En toen… kwamen de anderen.
🌲 Behind the Trees
De Smokkelaarsroute is prachtig. Echt.
Maar afgelopen zondag had half Brabant exact hetzelfde idee.
Wat begon als een rustige winterwandeling, veranderde langzaam in lopen in colonnes. Mensen voor ons, mensen achter ons, mensen die precies hetzelfde paaltje zoeken terwijl jij net doet alsof je ‘m al gezien had. Het gevoel van ontdekken maakte plaats voor: oké, gaan we hen inhalen, of
f blijven we slenteren?
En eerlijk: dat doet iets af aan de natuurbeleving. Niet omdat mensen niet mogen genieten, juist wel, maar omdat het zoeken naar bordjes, paaltjes en paden ineens minder avontuurlijk voelt als je in een rijtje loopt. Alsof je per ongeluk in een georganiseerde tocht bent beland waar je je niet voor hebt ingeschreven.
We moesten er ook een beetje om lachen. Want ja, wij waren natuurlijk óók onderdeel van die massa. Maar toch. Volgende keer: óf vroeger, óf ergens waar je nog even alleen kunt verdwalen.
Terug met koude wangen en warme koppies
Ondanks de drukte was het een heerlijke middag. Buiten zijn, samen lopen, honden die tevreden naast je stappen (of vooruit trekken) en dat fijne gevoel dat je iets goeds hebt gedaan voor jezelf. Zonder dat het groots of ingewikkeld hoefde te zijn.
Week 4 van de 52 weken buiten challenge mag ook weer afgevinkt worden! En ik heb weer zo onwijs genoten. Niet vanwege perfectie. Niet om stilte per se. Maar om het samen zijn, het bewegen en het landschap dat haar eigen verhaal vertelt.
En soms hoort daar gewoon een beetje drukte bij.
Zelfs op een smokkelaarsroute.
Tot de volgende wandeling! Hopelijk met iets minder publiek en kopjes koffie op het terras, zónder vastgevroren billen.
Liefs Amber & Riley — Ook bekend als schoothond, madame side eye en wandelcoach zonder diploma!
